Vota popullore: Kontratë demokratike apo licencë për arrogancë politike?

Vota popullore përbën një nga instrumentet themelore të demokracisë përfaqësuese dhe burimin kryesor të legjitimitetit politik të institucioneve shtetërore.

Ajo nuk është vetëm shprehje numerike e preferencave elektorale të qytetarëve, por edhe një kontratë politike dhe shoqërore ndërmjet subjekteve politike garuese dhe popullit-votues.

Përmes kësaj kontrate, qytetarët delegojnë përkohësisht një pjesë të autoritetit të tyre politik te përfaqësuesit e zgjedhur, duke pritur në këmbim qeverisje efektive, realizim të premtimeve, respektim të interesit publik dhe përgjegjësi institucionale.

Megjithatë, në një pjesë të konsiderueshme të realitetit politik ballkanik, kjo marrëdhënie demokratike është deformuar në mënyrë shqetësuese.

Vota e fituar në zgjedhje, në vend që të interpretohet si shtim i përgjegjësisë politike dhe detyrim për rezultate më të mira qeverisëse, shpesh perceptohet nga pushtetmbajtësit si një autorizim pothuajse i pakufizuar për të ushtruar pushtetin, pa u arsyetuar para qytetarëve dhe pa iu nënshtruar mekanizmave të mirëfilltë të llogaridhënies.

Këtu qëndron një nga keqkuptimet më serioze të kulturës sonë politike: sa më shumë vota të fitojë një subjekt politik, aq më e madhe duhet të jetë përgjegjësia e tij publike, jo arroganca, vetëkënaqësia dhe krekosja politike!

VOTA NUK ËSHTË “ÇEK I BARDHË” PËR QEVERISJE

Në teorinë demokratike, legjitimiteti elektoral dhe përgjegjësia politike janë dy kategori të lidhura ngushtë, por jo të njëjta!

Fitorja në zgjedhje i jep një subjekti politik të drejtën kushtetuese për të marrë pjesë në ushtrimin e pushtetit, sipas rezultateve dhe procedurave përkatëse.

Ajo, megjithatë, nuk e përjashton atë nga detyrimi për të dëshmuar cilësinë e qeverisjes, për të respektuar ligjin dhe për të dhënë llogari për rezultatet e arritura.

Në demokracitë funksionale, vota nuk është çek i bardhë për qeverisje arbitrare, por mandat i kufizuar në kohë, kompetenca dhe përgjegjësi.

Qytetarët nuk votojnë për të hequr dorë nga e drejta e tyre për të kritikuar, protestuar dhe kërkuar ndryshime.

Përkundrazi, zgjedhjet krijojnë një marrëdhënie të vazhdueshme ndërmjet përfaqësuesve dhe përfaqësuesve të tyre, e cila nuk ndërpritet deri në ciklin e ardhshëm elektoral.

Në këtë kontekst, është veçanërisht shqetësues fenomeni i politikanëve të cilët, kur përballen me kritika për rezultatet e dobëta të qeverisjes, përgjigjen duke iu referuar përqindjes së votave të fituara në zgjedhje, në vend që të japin shpjegime për problemet konkrete.

Papërgjegjshmëria qeverisëse relativizohet me argumentin se pushteti gëzon mbështetjen e shumicës së votuesve.

Kështu, një rezultat elektoral shndërrohet në instrument propagandistik për të neutralizuar kritikën publike dhe për të shmangur diskutimin mbi efektivitetin e politikave shtetërore.

Ky qëndrim dëshmon një keqinterpretim të thellë të demokracisë përfaqësuese!

Një qeveri mund të ketë legjitimitet elektoral dhe njëkohësisht të prodhojë rezultate të dobëta, të dështojë në realizimin e objektivave të saj ose të humbasë besimin e qytetarëve.

Legjitimiteti i zgjedhjeve nuk është garanci automatike e kompetencës, efikasitetit dhe integritetit të qeverisjes.

ARROGANCA ELEKTORALE DHE KRIZA E LLOGARIDHËNIES

Në hapësirën politike ballkanike, kjo dukuri është shndërruar në një model të përsëritur komunikimi ndërmjet pushtetit dhe shoqërisë!

Në vend të argumenteve, analizave dhe transparencës institucionale, shpesh dëgjohen deklarata triumfaliste mbi numrin e votave, përqindjet elektorale dhe superioritetin politik të fituesve.

Kjo formë e arrogancës elektorale krijon një paradoks demokratik: pushtetmbajtësit pretendojnë se përfaqësojnë popullin, por njëkohësisht refuzojnë të dëgjojnë kritikat e tij kur ato nuk përputhen me interesat e tyre politike.

Në këto rrethana, qytetari reduktohet në një votues periodik, i cili konsiderohet i rëndësishëm gjatë fushatave elektorale, por shpesh i padëshiruar kur kërkon rezultate, transparencë dhe përgjegjësi pas zgjedhjeve.

Kjo sjellje e dëmton drejtpërdrejt kontratën demokratike dhe e shndërron marrëdhënien ndërmjet pushtetit dhe qytetarëve në një raport të pabarabartë, ku fituesit elektoralë pretendojnë të drejtën për të qeverisur, ndërsa qytetarëve u mbetet vetëm detyrimi për të pranuar vendimet e tyre.

Në planin sociologjik, një fenomen i tillë mund të interpretohet si deformim i kulturës politike dhe dobësim i normave të përgjegjësisë publike.

Në planin institucional, ai shfaqet përmes dobësimit të kontrollit parlamentar, politizimit të administratës, mungesës së transparencës dhe shmangies së përgjegjësisë për dështimet qeverisëse.

Kur këto dukuri bëhen sistematike, demokracia rrezikon të reduktohet në një mekanizëm formal të legjitimimit të pushtetit, pa përmbajtjen e saj thelbësore: kontrollin demokratik të autoritetit politik.

Zhvillimet politike në Serbi, Shqipëri dhe Kosovë, megjithëse kanë karakteristika të ndryshme institucionale dhe shoqërore, dëshmojnë ekzistencën e një problemi të përbashkët: hendekun ndërmjet legjitimitetit elektoral dhe përgjegjësisë reale qeverisëse.

Vota si instrument i personalizimit të pushtetit

Në Serbi, modeli i qeverisjes së Aleksandar Vuçiqit përbën një shembull të rëndësishëm të personalizimit të pushtetit dhe dominimit të komunikimit politik mbi mekanizmat institucionalë të llogaridhënies.

Përqendrimi i autoritetit politik, ndikimi mbi hapësirën mediatike dhe trajtimi i kritikave si kundërshtim ndaj interesave kombëtare kanë kontribuar në polarizimin e shoqërisë.

Zhvillimet elektorale të 25 tetorit dhe reagimet e mëvonshme politike, sipas dinamikave të evidentuara në skenën serbe, e bëjnë të qartë se mbështetja elektorale nuk mund të interpretohet si garanci e pakufizuar e stabilitetit politik.

Në këtë kontekst, rreziku për Vuçiqin nuk buron vetëm nga konkurrenca elektorale, por edhe nga akumulimi i pakënaqësive shoqërore, kriza e besimit institucional dhe perceptimi se mekanizmat demokratikë nuk ofrojnë përgjigje adekuate ndaj kërkesave të qytetarëve.

Kur qytetarët nuk e konsiderojnë më votën si instrument të mjaftueshëm për të ndikuar në vendimmarrje, protestat dhe mobilizimi qytetar mund të shndërrohen në forma alternative të presionit politik.

Shqipëria: arroganca qeverisëse dhe vazhdimësia e protestave

Në Shqipëri, raporti ndërmjet shumicës parlamentare, qeverisë dhe qytetarëve është karakterizuar nga tensione të vazhdueshme politike, akuza për arrogancë qeverisëse dhe kritika ndaj mënyrës së ushtrimit të pushtetit.

Protestat në Tiranë, të cilat kanë vazhduar për një periudhë të gjatë dhe janë intensifikuar në faza të ndryshme, dëshmojnë se pakënaqësia qytetare nuk mund të neutralizohet vetëm përmes referimit te rezultatet elektorale.

Përkundrazi, sa më shumë që protestuesit perceptojnë se kërkesat e tyre injorohen, aq më i madh bëhet rreziku i radikalizimit të formave të protestës dhe i përshkallëzimit të konfliktit politik.

Një qeverisje demokratike nuk mund të mbështetet vetëm në numrat parlamentarë dhe në epërsinë elektorale!

Ajo duhet të dëshmojë aftësi për dialog, vetëkritikë, korrigjim të politikave dhe respektim të pluralizmit politik.

Refuzimi i dialogut substancial dhe përpjekjet për ta delegjitimuar protestën përmes etiketimeve politike mund të prodhojnë efektin e kundërt: zgjerimin e pakënaqësisë dhe thellimin e mosbesimit ndaj institucioneve.

Kosova: legjitimiteti elektoral përballë përgjegjësisë institucionale

Në Kosovë, kjo problematikë paraqitet në një kontekst të veçantë, të karakterizuar nga sfida të vazhdueshme të konsolidimit institucional, polarizimi politik dhe pritshmëritë e larta qytetare për ndryshime demokratike.

Bllokadat institucionale, përsëritja e proceseve zgjedhore dhe vështirësitë në funksionalizimin e institucioneve kanë prodhuar një klimë të pasigurisë politike dhe të lodhjes shoqërore.

Veçanërisht shqetësues është fenomeni i vazhdimit të qeverisjes në detyrë, kur institucionet përballen me kufizime të legjitimitetit të tyre politik dhe me mungesë të një mandati të ri të plotë qeverisës.

Qeverisja “në detyrë”, si mekanizëm juridik për garantimin e vazhdimësisë institucionale, nuk duhet të shndërrohet në një model të normalizuar të shmangies së përgjegjësisë politike.

Në të njëjtën kohë, protestat e fundit në Kosovë, të nxitura nga kërkesat për përgjegjësi institucionale dhe dorëheqje të ministrave pas ngjarjeve tragjike, dëshmojnë se qytetarët nuk janë të gatshëm të pranojnë pafundësisht justifikime politike në vend të llogaridhënies.

Shmangia e përgjegjësisë nga zyrtarët e lartë dhe refuzimi i kërkesave për dorëheqje, kur këto kërkesa shoqërohen me argumente serioze për dështime institucionale, mund të thellojnë krizën e besimit dhe të krijojnë një konflikt të ri ndërmjet qytetarëve dhe institucioneve.

Dorëheqja, në këto rrethana, nuk duhet interpretuar domosdoshmërisht si pranim i fajësisë penale, por si instrument i përgjegjësisë politike, i cili mundëson rivendosjen e besimit publik dhe hapjen e rrugës për një proces të pavarur të hetimit dhe vlerësimit institucional.

VOTA E FITUAR DHE PËRGJEGJËSIA E MERITUAR

Një nga pasojat më të rënda të kësaj kulture politike është krijimi i një rrethi vicioz të zhgënjimit shoqëror!

Kur qytetarët konstatojnë se vota e tyre nuk shoqërohet me përmirësim të cilësisë së jetës, funksionalitet të institucioneve dhe realizim të premtimeve elektorale, ata fillojnë të humbasin besimin në efektivitetin e pjesëmarrjes demokratike.

Kjo gjendje është veçanërisht e rrezikshme për shoqëritë ballkanike, të cilat përballen me emigrimin e vazhdueshëm të të rinjve, dobësimin e kapitalit njerëzor dhe largimin e qytetarëve që nuk shohin perspektivë zhvillimi në vendet e tyre.

Nëse qeverisja prodhon zhgënjim, ndërsa propaganda politike kërkon ta paraqesë atë si sukses, atëherë krijohet një hendek gjithnjë e më i madh ndërmjet realitetit shoqëror dhe diskursit institucional.

Për këtë arsye, protesta nuk duhet interpretuar automatikisht si destabilizim, por si një mekanizëm i rëndësishëm i shprehjes së pakënaqësisë dhe i kërkesës për korrigjimin e politikave publike.

Në demokraci, protesta paqësore është pjesë e kontrollit qytetar mbi pushtetin, ndërsa dialogu dhe llogaridhënia janë instrumentet përmes të cilave institucionet mund ta parandalojnë përshkallëzimin e konfliktit shoqëror.

Megjithatë, përgjegjësia nuk u takon vetëm qeverive!

Edhe partitë opozitare duhet të dëshmojnë maturi politike, program alternativ dhe aftësi për të përfaqësuar interesat publike përtej kalkulimeve të tyre elektorale.

Po kështu, mediat, shoqëria civile dhe institucionet e pavarura duhet të kontribuojnë në forcimin e kulturës së transparencës dhe të kontrollit demokratik.

Problemi themelor i demokracisë ballkanike nuk është vetëm mënyra se si fitohen zgjedhjet, por edhe mënyra se si ushtrohet pushteti pas fitores elektorale.

Një kulturë demokratike e konsoliduar kërkon që pushtetmbajtësit ta kuptojnë votën si përgjegjësi të shtuar, jo si privilegj të pakufizuar!

Ajo kërkon që kritika të mos trajtohet si armiqësi, protesta të mos interpretohet si tradhti dhe kërkesa për dorëheqje të mos konsiderohet automatikisht si përpjekje për përmbysjen e rendit demokratik.

Vota popullore nuk është dëshmi se pushtetmbajtësit janë gjithmonë në rrugën e duhur; ajo është autorizim i përkohshëm për të qeverisur dhe detyrim i përhershëm për të dhënë llogari.

Në këtë kuptim, sa më i madh të jetë besimi elektoral i qytetarëve, aq më e madhe duhet të jetë përgjegjësia morale, politike dhe institucionale e atyre që e marrin këtë besim.

Shqipëria dhe Kosova kanë nevojë për një transformim të thellë të kulturës politike: nga triumfalizmi elektoral drejt përgjegjësisë publike, nga arroganca e pushtetit drejt dialogut demokratik dhe nga propaganda e rezultateve të votimit drejt vlerësimit objektiv të rezultateve të qeverisjes.

Përndryshe, vota rrezikon të humbasë kuptimin e saj emancipues dhe të shndërrohet në një instrument periodik të legjitimimit të pushtetit, ndërsa pakënaqësia shoqërore do të vazhdojë të grumbullohet deri në shpërthime të reja protestash dhe krizash politike.

Demokracia nuk matet vetëm me numrin e votave të fituara, por me cilësinë e jetës së qytetarëve, përgjegjësinë e institucioneve dhe aftësinë e pushtetit për t’u korrigjuar përballë kritikës publike.

Ky është dallimi thelbësor ndërmjet fitores elektorale dhe suksesit demokratik!

Dhe pikërisht ky dallim duhet të bëhet kriteri themelor i vlerësimit të qeverisjes edhe në shoqëritë tona ballkanike.

Preshevë, më 2 nëntor 2026

Në një demokraci, humbja në zgjedhje kërkon reflektim, jo kurth. Kryeministri Hristijan Mickoski zgjodhi rrugën e dytë. Pas fitores së Arkin Jahijit në Bërvenicë, ai nuk foli për arsyet pse kandidati i tij nuk bindi mjaftueshëm…

At Shtjefën Gjeçov Kryeziu është njëra ndër figurat më të ndritura të kombit shqiptar, i shquar në radhë të parë për veprimtarinë e tij patriotike, arësye për të cilën edhe u vra nga serbët. Ai…

Njëzet e shtatë vjet pas çlirimit, Kosova ka arsye ta shtrojë një pyetje themelore: si mund të ruhet siguria e çdo komuniteti, duke i dhënë Republikës aftësinë për t’u reformuar? Një kushtetutë demokratike duhet…

Një javë pas zgjedhjeve që i dhanë fund sundimit 14-vjeçar të Aleksandar Vuçiqit, vëmendja e Prishtinës dhe e Brukselit është përqendruar te pyetja e madhe: çfarë do të bëjë Serbia e re me Kosovën? Por…

Liderët me jetëgjatësinë më të madhe politike në Ballkanin Perëndimor janë Aleksandar Vuçiqi, Edi Rama, Milorad Dodiku dhe lideri i shqiptarëve të Maqedonisë së Veriut, Ali Ahmeti. Rënia spektakolare e Aleksandar…

Kur mbaron durimi i popullit dhe lind kërkesa për një demokraci të vërtetë. Ka një çast në jetën e një shoqërie kur heshtja nuk është më durim, bindja nuk është më pajtim dhe frika nuk është…

Zgjedhjet në Republikën e Serbisë dhanë një rezultat pozitiv për Lëvizjen opozitare Studentore. Autokrati Aleksandër Vuçiq shkoi në opozitë, ndërsa djali i Milosheviçit, Ivica Daçiq, doli jashtë parlamentit. Ishte…

Ditët e fundit, në rrjete sociale po qarkullon një material audio, në të cilin dëgjohet qartë dhe pa ekuivok zëri i deputetit socialist Ulsi Manja, njëkohësisht edhe Kryetar i Komisionit Parlamentat të Ligjeve në Kuvendin e…

Ta dinë se pa Qeverinë Kurti nuk ka shtet me SOVRANITET, e as pa hajni dhe korrupsion. Këtë nuk e them unë, por të gjitha mediat më të besueshme në rajon dhe Evropë. Ata që manipulohen nga ata që dikur ishin në pushtet, mbase e…

Për më shumë se një dekadë, Kosova e ka shpjeguar ngecjen e saj me një emër: Aleksandar Vuçiq. Shpjegimi ka pasur bazë. Banjska, lobimi kundër anëtarësimit tonë në organizatat ndërkombëtare dhe kërcënimet e…

Evropa dhe Ballkani Perëndimor po përjetojnë një periudhë të veçantë të tensioneve politike, sociale dhe institucionale, e cila po shfaqet përmes protestave masive, mobilizimit të gjeneratave të reja, kundërshtimit të…

Diktaturat kanë shumë gjëra të ngjashme, por edhe dallime të mëdha. Megjithatë, një gjë e kanë plotësisht të përbashkët dhe të sigurt: rrëzimin dhe fundin e tyre. Mënyrat e shembjes janë të ndryshme….

Gjashtë ditë pas humbjes historike në zgjedhjet e 25 tetorit, Aleksandar Vuçiqi zgjodhi temën me të cilën do të rikthehej në skenë: Milan Radoiçiqin. Në një deklaratë për media serbe, të raportuar sot,…

Vrasja e Arlinda Zekajt në Vitomiricë të Pejës ka tronditur Kosovën dhe me të drejtë ka nxjerrë qytetarët në rrugë. Një grua që bëri gjithçka që i kërkonte ligji, që denoncoi dhunën, kërkoi…

Shqipëria nuk ka nevojë për riciklimin e krizave partiake, por për një përgjegjësi të re politike dhe kombëtare. Zhvillimet e fundit në Tiranë, ku studentët kanë refuzuar bashkimin me deputetët e Partisë Demokratike, duke…

Dorëheqja e drejtorit të Përgjithshëm të Policisë së Kosovës, kolonel Gazmend Hoxha, më 30 tetor 2026, pas vrasjes tragjike të Arlinda Zekajt në Vitomiricë të Pejës, përbën një zhvillim me rëndësi të…

Një javë pas vrasjes së Arlinda Zekajt në Vitomiricë të Pejës, Kosova ende nuk ka gjetur gjuhën e duhur për të folur për të. 49-vjeçarja kishte trokitur në çdo derë institucionale: kishte denoncuar…

Ka javë kur politika e një vendi tregon më shumë sesa në vite të tëra. Për Shqipërinë, kjo është e tillë. Të enjten, Kuvendi miratoi me 84 vota ligjin e ri për Bankën e Shqipërisë. Sipas nenit 72,…

Përpjekjet për largimin e Albin Kurtit dhe Donika Gërvallës nga pushteti nuk janë të sotme. Ato datojnë që nga ardhja e tyre në pushtet, me votën plebishitare të qytetarëve. Mes drejtësisë, sovranitetit dhe interesave të…

Arlinda Zekaj kërkoi ndihmë me shkrim disa herë, deri pak ditë para se ta vrisnin. Pesë ditë pas vrasjes, shteti ka pranuar zyrtarisht se me shumë gjasë ajo mund të ishte shpëtuar. Të premten, drejtori i Përgjithshëm i Policisë,…

Letra e dy kongresmenëve amerikanë, Joe Wilson dhe Keith Self, drejtuar Sekretarit amerikan të Shtetit, Marco Rubio, nuk duhet parë thjesht si një zhvillim diplomatik apo si një tjetër deklaratë që do të kalojë pa lënë gjurmë…

Vrasja e Arlindës në Kosovë nuk është vetëm një tragjedi familjare, ajo nxjerr në pah një plagë shumë më të thellë të shoqërisë sonë, tolerancën e fshehtë dhe mbështetjen e heshtur që…

Afrim Gashi dha një përgjigje shumë të qëlluar dhe diplomatike lidhur me zgjedhjet për Komunën e Bërvenicës. Mesazhi i tij, i shprehur me fjalët: „Le të zgjidhet më i miri!“, përmban një parim të…

Renditjet ndërkombëtare të universiteteve nuk janë thjesht tabela statistikore ku institucionet arsimore vendosen në pozicione të ndryshme. Ato janë një instrument për të vlerësuar cilësinë e arsimit të lartë, kapacitetin…

Që në ish- Jugosllavi R e Maqedonisë sipas kushtetutës federale, po dhe shtetërore nuk ka qenë vetëm e maqedonasve, por edhe e shqiptarëve dhe turqëve, që të jemi më decid, derisa Serbia, Kroacia, Sllovenia dhe Mali i Zi ishin shtete…

Mosfunksionimi i sundimit të ligjit është në prag nëse marrëdhëniet e brishta të besimit midis qeverisë dhe qytetarëve, dhe midis vetë qytetarëve, nuk përmirësohen." Këshilli i shtetit paralajmëron për…

Shteti ynë i ngjan një ndërtese, të cilën banorët e saj e kanë ndotur pa pushim për vite me radhë, por që tani janë mbledhur para hyrjes për të protestuar kundër erës së keqe. Askush nuk e pranon…

Vrasja e Arlinda Zekajt në Pejë nuk mund të kuptohet thjesht si një tragjedi familjare. Pas saj qëndron një histori e dhimbshme e konfliktit për përkujdesjen ndaj fëmijës, shfrytëzimin e pasurisë së përbashkët dhe…

Ballkani nuk është thjesht një hapësirë gjeografike në hartën e Evropës. Por është një rajon me histori të trazuar, me kujtesë të rëndë kolektive, me plagë që ende nuk janë mbyllur dhe me ëndrra…

Natyrisht, janë një tufë burimesh, faktorësh, forcash… që kanë ndezur dhe mbajnë në veprim krizat, trazirat, destabilitetin, protestat… në vendet kryesore të BE-së. Të brendshme e të jashtme. Të hershme e të reja apo…

Mospranimi eventual i kërkesave për dorëheqjen e ministres së Drejtësisë, Donika Gërvalla, dhe ministrit të Punëve të Brendshme, Xhelal Sveçla, pas protestave të 28 dhe 29 tetorit 2026, mund të shndërrohet në një…

Dhuna familjare – dukuri shoqërore dhe rrezik kriminal Nga këndvështrimi sociologjik dhe kriminologjik, vrasjet në kuadër të dhunës familjare nuk janë raste të izoluara, por pasoja të një dukurie që kërkon parandalim, trajtim…

Është vrarë me sëpatë nga kunati i saj, edhe pse kishte pasur nga Gjykata e Pejës një urdhër mbrojtës. U vra me sëpatë në shtëpinë e saj. Dyshohet se ky krim makabër ka ndodhur edhe në praninë e…

Në një demokraci, zbatimi i ligjit nga policia nuk është përgjegjësi personale e ministrit të Drejtësisë apo e ministrit të Brendshëm, aq më pak në kuptimin që ata të ndërhyjnë në vendimet e organeve të…

Katër ditë pas vrasjes së Arlinda Zekajt në Vitomiricë të Pejës, institucionet e Kosovës më në fund lëvizën. Policia pezulloi njëmbëdhjetë zyrtarë, mes tyre drejtuesin e rajonit të Pejës dhe komandantin e…

Vrasja e Arlinda Zekajt e ka tronditur Kosovën. Një grua që kishte trokitur në dyert e drejtësisë dhe kishte kërkuar mbrojtje, përfundoi viktimë e asaj prej së cilës kishte frikë. Para një tragjedie të tillë, zemërimi…

Qindra qytetarë të Kosovës dje demonstruan në mbrojtje të jetës së grave pasiqë ngjarja e fundit e sensibilizoi opinionin publik. Në vitet e fundit në Kosovë janë shtuar rastet e krimit dhe vrasjeve të grave. Për pasojë…

Sigurisht, po ndjek me vëmendje të shtuar jo vetëm humbjen e merituar, ose fundin pa lavdi të Aleksandër Vuçiç (ish-ministrit të propagandës të Millosheviçit/kasapit të Ballkanit si dhe për 14 vite Nr. 1 i Serbisë), por…

Shqipëria ka pasur profesorë të mëdhenj si Eqrem Çabej, Aleks Buda e shumë të tjerë, të cilët e ndërtuan autoritetin e tyre mbi dije të thella, kërkime shkencore dhe vepra me vlerë të qëndrueshme kombëtare. Sot,…

Zhvishe petkun e despotit, vish rason e murgut dhe IK! Pa e kthyer kokën pas, pa asnjë pendesë për zullumet e tua! Mendoje edhe një herë, me qetësi, dorëheqjen. Pastaj… IK! IK! Zhvishe petkun e sundimtarit, hiqe mantelin e pushtetit dhe…

Të mërkurën, në të njëjtën ditë, ndodhën dy gjëra që tregojnë sa larg kanë shkuar Tirana dhe Uashingtoni nga njëra-tjetra. Në Uashington, dy kongresmenë republikanë, Joe Wilson dhe Keith Self, i shkruan…

Arlinda Zekaj kishte në dorë një urdhër mbrojtjeje gjashtëmujor, një vendim gjykate që i njihte të drejtën mbi shtëpinë dhe një vlerësim të prokurorit se kthimi i menjëhershëm atje mund t’i rrezikonte jetën….

Ka fraza që shqiptohen nga njerzë t[ë mëdhej, por që nuk plaken kurrë. Ka fjalë që, ndonëse të thëna vite më parë, vazhdojnë të godasin ndërgjegjen e një kombi edhe sot. E tillë është…

Bashkimi Evropian-BE është një bashkim politik dhe ekonomik i 27 shteteve evropiane që bashkëpunojnë për të garantuar paqen, sigurinë, përparimin dhe zhvillimin e bashkimit. Objektivat e tij kryesore janë -Paqja dhe stabiliteti midis…

Rasti i Arlinda Zekajt dhe dështimi i familjes, shoqërisë dhe institucioneve shtetërore për ta mbrojtur jetën e gruas. Mos pritni që një grua të vritet për ta besuar. Mos pritni një funeral për të kërkuar përgjegjësi….

Protesta e sivjetme e nisur si e bukura e dheut me emrin “Flamingo” dhe që aktualisht po udhëton në rrugë e më shumë mendje si “Protesta studentore”, edhe ky një emërtim tërheqës për shoqërinë, në vetvete…

Lajmi se Vuçiqi i humbi zgjedhjet, e ka tronditur Ramën. Ne plot 14 vite jemi mësuar vetëm të korrim fitore, i shkruan Rama, Vuçiqit. Basti ynë se cili do binte i pari, më nxori fitues. Taktika jote (që të ma punosh mua) të zgjidhesh…

Universitetet nuk maten me emrin, por me cilësinë e dijes që prodhojnë

Kur shoqëria hesht dhe xhelozia primitive merr jetë grash

Në Bërvenicë duhet të vendosin qytetarët, jo politika nga lart!

Vizat amerikane nuk janë privilegj për pushtetarët e korruptuar!

A po i ashpëson Bashkimi Evropjan kërkesat ndaj shteteve kandidate për anëtarsim?

Gjurmë në kujtesën e kombit (1)

Vota popullore: Kontratë demokratike apo licencë për arrogancë politike?

Aksident mes tri veturave në Prishtinë, ka të lënduar

Arrestohet 20 vjeçari në Kaçanik, kishte urdhëresë gjyqësore

24 orët e së shtunës: Dy të vdekur nga aksidentet, 32 të lënduar

I shkon te shtëpia dhe e kanos babain e saj, arrestohet shtetasi maqedonas në Podujevë

“Mbi 100 të pushkatuar…”, si u shtyp kryengritja antikomuniste në Malësi të Madhe, më 25 janar 1945! Fati tragjik i krerëve të lëvizjes

Arrestimi i intelektuales disidente, si u persekutua Musine Kokalari! Pas gjashtë muajsh hetuesie, e nxorën në gjyq! Aktakuza e prokuror Nevzat Haznedari

10 kuriozitete që nuk i dini për Groenlandën

Shkencëtarët identifikojnë ADN-në më të vjetër njerëzore

Edhe sot, pas 14 vitesh, më mungon zëri yt, këshillat e tua dhe prania jote. Thonë se koha i shëron plagët, por mungesa…

Më mungoni në çdo hap të jetës. Dashuria, mirësia dhe kujtimi për ju nuk do të shuhen kurrë. U…

U bënë tri dekada – një jetë e tërë prej kur tragjikisht u nda prej nesh vajza e axhës Drita (Riza)…

Sot u bë 1 vit që kur ndërroi jetë më i dashuri ynë, Gani Rraci. Koha po kalon shpejt, por dhimbja, malli dhe…

Dy yjet më të njohura shqiptare të…

Ylli i reality-show-t, Lisa Rinna, 63-vjeçare, ka habitur ndjekësit duke rikrijuar paraqitjen virale të Kylie Jenner në tapetin…