Telefonarë nga Serbia:Vuçiqi këshillon Ramën

(Vuçiqi këshillon Ramën.)

Rama e uli zërin e televizorit.

Jashtë dëgjoheshin thirrjet e protestuesve që kërkonin dorëheqjen e tij.

Në ekran shfaqeshin flakë.

Vuçiqi: Brate… došlo doba da se rastajemo.

Vuçiqi: Ka ardhur koha të ndahemi nga pushteti.

Rama: Qysh e merr për bazë mendimin e tufës ordinere që nuk ka qenë kurrë kryeministër?

Vuçiqi: Më dëgjo mua. Unë dhashë dorëheqje me gojë një vit para se ta jepja me shkrim.

Rama mori telekomandën dhe e fiku televizorin.

Vuçiqi: Mund të dalësh vetë. Thuaj se do të japësh dorëheqje në nëntor. Mos e përmend vitin. Kur të vijë nëntori, thuaj: të vitit të ardhshëm. Dhe pak para se ta përfundosh mandatin, e nënshkruan dorëheqjen. Si unë.

Rama: Nuk vjen në shprehje. Të duken budallenj shqiptarët?

Vuçiqi: Ne pada mi na pamet. Ali, teška mržnja…

Të urrejnë aq shumë, sa veç fjala “dorëheqje” të shpëton.

Rama: E paske menduar bukur. Thua se më urrejnë. Pse, ëëë?

Vuçiqi: Sepse s’ke lënë kë pa e trajtuar si personazh qesharak. Nuk mjafton t’i ngopësh me bukë kur ua ha egon.

Rama: Unë i kam trajtuar me humor!

Vuçiqi: E di. Prandaj nuk po qeshin më.

Rama: Po ti çfarë ke bërë ndryshe?

Vuçiqi: Unë nuk tallem me popullin tim.

Vuçiqi: E marr seriozisht. Në kuadër të kësaj, shpesh qaj publikisht.

Serbët nuk do të më duronin po t’i udhëhiqja si ti… me përqeshje.

Rama u ngrit dhe eci nëpër dhomë.

Vuçiqi: Dua të të ndihmoj. Të ta kthej të mirën me të mirë.

Ngutu, jep dorëheqje sa s’ta ka kërkuar edhe Trumpi… i onaj Kurti.

Se s’ke lënë kë pa tallur, përveç meje…

Mua më trajton me respekt. Aq shumë, sa serbët dyshojnë se jam shqiptar.

Rama: Nuk ua jap dorëheqjen protestuesve që djegin.

Vuçiqi: Atëherë jepua atyre që e fikin zjarrin.

Rama: As atyre. Nuk e jap!

Vuçiqi: Atëherë premtoje. Të thashë: mos e jep tani. Premtoje për të ardhmen.

Rama: Jo. Kurrë. Sa më shumë ma kërkojnë dorëheqjen, aq më i vendosur bëhem të rri.

Vuçiqi: Edhe unë dikur besoja se dorëheqja është fundi i pushtetit Po një ditë e kuptova se dorëheqja është mënyra më e mirë për të vazhduar mandatin.

Rama: Këtë duhet ta shpjegosh.

Vuçiqi: Shumë thjesht. E jep dorëheqjen nga posti që nuk e ke ndërmend ta lësh. Pastaj vazhdon punën derisa të organizohen zgjedhjet. Në zgjedhje kandidon përsëri. Nëse fiton, kthehesh në post. Nëse humb, thua se zgjedhjet janë vjedhur.

Rama: Po nëse nuk jep dorëheqje fare?

Vuçiqi: Atëherë kursen një palë zgjedhje.

Vuçiqi: Po mendoj ç’na ndodhi neve të Open Balkanit. Të gjithë u detyruam të japim dorëheqje… Nejse, përveç teje. Për momentin.

Pavarësisht se qëllimin e kishim të mirë.

Vuçiqi: T’i hiqnim kufijtë.

Vuçiqi: Të mos na mbetej ku të iknim.

Vuçiqi: Daj bože të mos jesh ndikuar nga dokumentari “Si të bëhesh tiran”. Se edhe populli e ka parë… si përfundojnë tiranët.

Rama: Nuk më mëson dot mua populli si të qeveris.

Vuçiqi: Epo, mësoji ti ata se si të të durojnë pafundësisht…

Rama ia mbylli telefonin me një “Hajt”.

A thua kush fshihet pas Serbisë?

Linda: Pyete Vlora Hysenin.

(Linda doli nga dhoma me vrap.)

Rama e mori përsëri telekomandën.

Në ekran, protesta vazhdonte.

P.S. Kosova po pret. Mezi s’po pres.