Avdullah Hoti dhe Daut Haradinaj po manipulojnë opinionin publik në çështjen e gazit dhe energjisë

Në një debat publik serioz, qytetarët kanë nevojë për fakte, jo për kujtime selektive, slogane partiake apo narrativa të fabrikuara për përfitime politike afatshkurtra.

Pikërisht për këtë arsye, pretendimet e Avdullah Hotit dhe Daut Haradinajt lidhur me projektin e gazit dhe bashkëpunimin energjetik me Shtetet e Bashkuara meritojnë të shqyrtohen mbi bazën e dokumenteve dhe fakteve konkrete, e jo mbi bazën e retorikës politike.

Pika e nisjes së debatit: A u refuzua vërtet një projekt amerikan?

Pretendimi kryesor është se Qeveria Kurti paska refuzuar një “projekt amerikan” dhe, si rrjedhojë, paska dëmtuar marrëdhëniet me Shtetet e Bashkuara dhe interesat strategjike të Kosovës.

Por kronologjia e ngjarjeve tregon një histori krejt tjetër.

Nëse Kosova do ta kishte refuzuar vërtet bashkëpunimin me Shtetet e Bashkuara, si shpjegohet atëherë fakti që Millennium Challenge Corporation (MCC), një prej institucioneve më prestigjioze amerikane për zhvillim, vazhdoi bashkëpunimin me Kosovën dhe më pas nënshkroi marrëveshjen më të madhe energjetike në historinë e vendit, me vlerë mbi 202 milionë dollarë?

Një partneritet i refuzuar nuk vazhdon.

Një partneritet i refuzuar nuk zgjerohet.

Një partneritet i refuzuar nuk prodhon investimin më të madh amerikan në sektorin energjetik të Kosovës.

Prandaj, pretendimi se është refuzuar Amerika rrëzohet që në përballjen e parë me faktet.

Faza e dytë: Nga projekti i gazit te sistemet moderne të ruajtjes së energjisë

Pas analizave teknike, studimeve të fizibilitetit dhe negociatave ndërmjet MCC-së dhe institucioneve të Kosovës, u arrit në përfundimin se prioritet duhet të bëhej investimi në sistemet moderne të ruajtjes së energjisë me bateri (BESS).

Ky nuk ishte një vendim i njëanshëm i Kosovës kundër Shteteve të Bashkuara.

Përkundrazi, ishte rezultat i një procesi të përbashkët vlerësimi mes partnerëve amerikanë dhe institucioneve kosovare.

Sot, ky program ndodhet në fazën e zbatimit dhe konsiderohet një ndër projektet më ambicioze energjetike në rajon. Qëllimi i tij është forcimi i sigurisë energjetike dhe integrimi më efikas i burimeve të energjisë së ripërtëritshme në rrjetin energjetik.

Faza e tretë: Projekti i gazit nuk u hodh poshtë përfundimisht

Një tjetër pretendim mashtrues është paraqitja e situatës sikur projekti i gazit është braktisur përgjithmonë.

As kjo nuk përputhet me faktet.

Në të vërtetë, projekti u pezullua përkohësisht derisa të përfundonin analizat shtesë mbi qëndrueshmërinë ekonomike dhe leverdishmërinë e tij afatgjatë.

Me fjalë të tjera, nuk u tha një “jo” përfundimtare.

U tha vetëm: “Së pari duhet të vlerësojmë nëse ky projekt është ekonomikisht i dobishëm për qytetarët e Kosovës.”

Ky nuk është refuzim ideologjik.

Ky është administrim racional dhe i përgjegjshëm i parasë publike.

Faza e katërt: Çfarë është bërë realisht në sektorin e energjisë?

Në kundërshtim me pretendimet se “nuk është bërë asgjë”, realiteti dëshmon të kundërtën.

Kosova po zhvillon aktualisht një projekt strategjik të ruajtjes së energjisë me bateri me kapacitet prej 170 MW dhe 340 MWh. Ky investim synon rritjen e stabilitetit të rrjetit energjetik dhe fleksibilitetit të të gjithë sistemit.

Paralelisht po realizohen projekte për integrimin e energjisë së ripërtëritshme, modernizimin e sektorit energjetik dhe përmirësimin e sigurisë së furnizimit me energji.

Këto nuk janë premtime politike.

Janë projekte konkrete, të financuara dhe tashmë në proces zbatimi.

Ironia e madhe

Pikërisht këtu qëndron ironia më e madhe e gjithë debatit.

Avdullah Hoti përpiqet ta përdorë MCC-në si argument kundër Qeverisë Kurti, ndërkohë që po ajo MCC e ka vazhduar bashkëpunimin me Kosovën, ka nënshkruar marrëveshjen prej mbi 202 milionë dollarësh dhe sot investon në projektet energjetike që po zbatohen nga kjo qeveri.

Me fjalë të tjera:

Institucioni amerikan që, sipas kritikëve, qenka “refuzuar”, vazhdon të investojë qindra miliona dollarë në Kosovë.

Vështirë se mund të gjendet një kundërthënie më e madhe se kjo.

Për çfarë bëhet fjalë në të vërtetë?

Pyetja themelore nuk është nëse Kosova është me Amerikën apo kundër Amerikës.

Kosova ka qenë, është dhe duhet të mbetet një aleate e palëkundur e Shteteve të Bashkuara.

Debati i vërtetë është ky:

A ishte më e mençur që mbështetja ndërkombëtare dhe investimet publike të orientoheshin drejt një infrastrukture gazi me kosto afatgjata dhe varësi të reja energjetike, apo drejt baterive energjetike, modernizimit të rrjetit dhe integrimit të energjisë së ripërtëritshme?

Për këtë mund të ekzistojnë qëndrime të ndryshme politike.

Por askush nuk ka të drejtë të ndërtojë kapital politik mbi shtrembërimin e fakteve.

Kur flasim për energjinë, qytetarët meritojnë të vërtetën e plotë, jo rrëfime të fabrikuara për konsum mediatik.

Sepse propaganda mund të funksionojë për një kohë.

Por faktet kanë një cilësi të veçantë: në fund ato gjithmonë rikthehen dhe kërkojnë llogari.