Nuk ishte krizë – ishte plan: Kush e donte Kosovën në zgjedhje dhe pse?

Zgjedhja e Presidentit dështoi.

Por ajo që ndodhi sonte nuk duket më si një krizë e zakonshme politike.

Sepse në një krizë, kërkohen zgjidhje.

Sonte ndodhi e kundërta.

U refuzua oferta politike.

U refuzua kompromisi.

U refuzua mundësia për poste.

U refuzua e drejta për të propozuar kandidatë.

U refuzua çdo rrugë që mund ta çonte procesin drejt një përfundimi.

Dhe kur refuzohet gjithçka, atëherë nuk kemi më krizë.

Kemi një drejtim.

Një drejtim që çon vetëm në një pikë: zgjedhje.

Pyetja që shtrohet tani nuk është më pse dështoi procesi.

Pyetja është:

kush e donte këtë përfundim?

Sepse nëse vërtet do të kishte vullnet për zgjidhje, mjaftonte një hap.

Një votë.

Një kompromis.

Por nuk ndodhi.

Dhe kur një proces bllokohet në çdo hap, atëherë përfundimi i tij nuk është më i rastësishëm.

Është i parashikueshëm.

Sot nuk u zgjodh vetëm Presidenti.

Sot u zgjodh drejtimi i vendit.

Dhe ky drejtim nuk erdhi rastësisht.

Sepse në politikë, e vërteta nuk fshihet te fjalët.

Fshihet te rezultati.

Dhe rezultati sonte është i qartë.