Rrëfim: “U martova me një ‘vajzë shtëpie’ për hatër të familjes, por atë që më bëri natën e parë të martesës nuk e kisha parë as në filma…”

“Gjithmonë kam qenë tip aventurier. Në të 20-at e mia kam dalë me lloj-lloj vajzash: modele, vajza klubesh, të huaja. Por kur mbusha 34 vjeç, prindërit filluan presionin e zakonshëm: ‘Gjej një vajzë të mirë, një vajzë shtëpie, të urtë, që të të bëjë nuse e të rrisë fëmijë.’

Dhe ashtu bëra. U njoha me Artën. Ajo ishte ëndrra e çdo vjehrre shqiptare: e qeshur, vishej thjesht, fliste pak dhe skuqej sa herë që unë bëja ndonjë shaka me pullë të kuqe. Sinqerisht, mendoja se jeta ime seksuale kishte marrë fund. Mendoja se do të kishim një martesë të qetë, me respekt, por pa zjarr. I thosha vetes: ‘Nuk mund t’i kesh të gjitha.’

Erdhi nata e dasmës. Pas gjithë asaj lodhjeje me dasmorë e muzikë të lartë, shkuam në dhomë. Unë prisja që ajo të ishte e turpshme, ndoshta të fikte dritën, të mbulohej shpejt e shpejt.

Por sapo u mbyll dera, Arta ndryshoi. Nuk ishte më ajo vajza që u serviri kafenë kushërinjve të mi me kokën ulur. Ajo nuk e fiku dritën. Përkundrazi, ndezi abazhurin pranë krevatit, mbylli derën me çelës dhe më hodhi një shikim që më ngriu gjakun. Hoqi fustanin e nusërisë me një ngadalësi torturuese dhe poshtë tij nuk kishte të brendshme të thjeshta pambuku siç imagjinoja unë, por dantella të zeza që të linin pa frymë.

Ajo që ndodhi atë natë më bëri të vë në dyshim gjithçka që dija për gratë. Ajo vajza ‘e urtë’ mori kontrollin total. Dinjitetin e ‘vajzës së shtëpisë’ e kishte lënë jashtë derës. Në shtrat, ajo ishte kërkuese, e zhurmshme dhe dinte teknika që unë, me gjithë ‘eksperiencën’ time, nuk i kisha provuar kurrë.

Kur mbaruam, unë isha i shtrirë, duke parë tavanin, plotësisht i shokuar dhe i djersitur. Ajo më puthi lehtë në faqe, u mbulua dhe më tha me atë zërin e ëmbël e të pafajshëm: ‘Natën e mirë, shpirt.’

Të nesërmen në mëngjes, kur zbritëm për kafe te prindërit, ajo ishte prapë nusja e urtë. Mami im më shkeli syrin e kënaqur që kisha marrë një ‘vajzë për së mbari’. Unë vetëm qesha me vete. Të gjithë mendojnë se kam marrë një engjëll. Askush nuk e di që çdo natë, unë fle me djallin vetë. Dhe nuk do ta ndërroja me asgjë në botë.”