Diaspora “tradhtare”? Jo – vota e saj fuqizon demokracinë e Kosovës

Sulmet ndaj diasporës pas zgjedhjeve të 28 dhjetorit 2025 nuk janë kritikë politike, por goditje ndaj vetë parimit të votës së lirë.

Zgjedhjet e 28 dhjetorit 2025 në Kosovë sollën një fitore bindëse për Lëvizjen Vetëvendosje dhe Albin Kurtin, ndërsa pjesëmarrja e diasporës ishte edhe një herë e lartë dhe e dukshme.

Pikërisht kjo pjesëmarrje ka nxitur një fushatë të shëmtuar sharjesh në rrjete sociale dhe media, ku diaspora etiketohet nga disa qarqe si “tradhtare” vetëm pse shumica e saj votoi për Kurtin.

Kjo nuk është thjesht një padrejtësi morale ndaj qindra mijëra qytetarëve kosovarë jashtë vendit. Është një sulm frontal ndaj vetë demokracisë, sepse e vë në dyshim parimin themelor se çdo qytetar me të drejtë vote ka legjitimitet të barabartë për të zgjedhur.

Vota e lirë nuk kushtëzohet nga vendbanimi, as nga preferenca politike – ajo është e pacenueshme dhe e paprekshme.

Diaspora është ndër shtyllat kryesore ekonomike, politike dhe shoqërore të Kosovës.

Ta cilësosh diasporën si “të shkëputur nga realiteti” apo “të padijshëm” është arrogancë e pastër politike dhe përpjekje për të fshehur dështimet e opozitës për të bindur votuesit, brenda e jashtë vendit.

Kritikat se diaspora është “e padijshme” janë absolutisht absurde, sepse nuk flasim për mungesë njohurish, por thjesht për një këndvështrim tjetër ndaj realiteteve të politikës kosovare.

Anëtarët e diasporës nuk jetojnë në vakum – ata ndjekin lajmet, analizojnë zhvillimet politike dhe ekonomike të Kosovës përditë, por i vlerësojnë ato përmes një filtri tjetër të standardeve demokratike.

Të pretendosh se kjo është “padijshmëri” është jo vetëm një shtrembërim i fakteve, por edhe një mohim i pluralizmit të mendimeve, që e bën demokracinë të vërtetë.

Në vend të fyerjeve, partitë që nuk bindën duhet të pyesin veten pse mesazhi i tyre nuk preku as diasporën, as elektoratin vendor.

Në demokraci, diferenca mes vlerësimit të diasporës dhe atij brenda vendit nuk është problem, por pasuri.

Perspektiva e atyre që jetojnë në Evropë dhe SHBA, të mësuar me standarde më të larta llogaridhënieje dhe kulture debati, e pasuron diskursin politik në Kosovë, në vend që ta dëmtojë atë.

Lufta politike duhet të bëhet me argumente, programe dhe ide – jo me sharje dhe etiketimin e kundërshtarit si “tradhtar”.

Akuzat ndaj diasporës ngjallin hije të rrezikshme nga e kaluara, kur mendimi ndryshe cilësohej tradhti kombëtare.

Demokracia kosovare konsolidohet duke respektuar çdo votë dhe çdo qytetar, jo duke ndëshkuar ata që mendojnë ndryshe.

Diaspora nuk e dobëson unitetin – ajo e forcon atë. Ajo e ka ndërtuar dhe mbajtur Kosovën në periudha lufte, izolimi dhe tranzicioni; sot, ajo e mbron Kosovën edhe përmes votës së saj.

Tradhtari i vërtetë nuk është qytetari që voton ndryshe, por ai që sulmon vullnetin e popullit dhe përçan kombin për interesa të ngushta politike apo të tjera personale.